DNA, tüm canlıların ve bazı virüslerin canlılık işlevleri ve biyolojik gelişmeleri için gerekli olan genetik bilgileri taşıyan bir nükleik asittir. DNA, nükleotit olarak adlandırılan basit birimlerden oluşan iki uzun polimerden oluşur. Bu polimerlerin omurgaları, şeker ve fosfat gruplarından meydana gelir. Bu iki iplik birbirine ters yönde uzanır. Her bir şeker grubuna baz olarak adlandırılan dört tip molekülden biri bağlıdır. DNA’nın omurgası boyunca bu bazların oluşturduğu dizi, genetik bilgiyi kodlar. Protein sentezi sırasında bu bilgi, genetik kod aracılığıyla okununca proteinlerin amino asit dizisini belirler. Bu süreç sırasında DNA’daki bilgi, DNA’ya benzer yapıya sahip başka bir nükleik asit olan RNA’ya kopyalanır. Bu işleme transkripsiyon denir.
RNA, DNA tarafından taşınan genetik bilginin kullanılmasını sağlayan bir nükleik asittir. RNA, riboz şekerini içeren nükleotitlerden oluşur. RNA, DNA’dan farklı olarak tek sarmallı bir moleküldür ve timin yerine urasil bazını kullanır. RNA, protein sentezinde görev alarak DNA’daki genetik bilginin açığa çıkmasını sağlar. Bu işleme translasyon denir. RNA, DNA’dan kopyalanan genetik kodu ribozomlara taşır ve ribozomlar bu kodu amino asitlere çevirerek protein üretir.
Bu argüman, DNA’nın genetik bilgiyi taşıyan ve RNA’nın ise bu bilgiyi kullanılabilir hale getiren bir molekül olduğunu göstermektedir. Bu nedenle, bilim insanının görüşünün doğru olduğunu desteklemektedir.
