Bir DNA molekülünde, bir pürin bazının karşısına her zaman bir pirimidin bazı gelmesinin nedeni, DNA’nın çift sarmal yapısının korunması içindir. DNA, adenin (A), timin (T), guanin (G) ve sitozin © gibi dört farklı bazdan oluşur. Bu bazlar, DNA iplikleri arasında hidrojen bağları ile eşleşirler. A ve T arasında iki hidrojen bağı, G ve C arasında ise üç hidrojen bağı bulunur. A ve G, pürin adı verilen çift halkalı moleküllerdir. T ve C ise pirimidin adı verilen tek halkalı moleküllerdir. Pürinler pirimidinlerden daha büyük yapılara sahiptirler. Bu nedenle, bir pürin ile bir pirimidin eşleştiğinde, DNA’nın genişliği sabit kalır. Eğer iki pürin veya iki pirimidin eşleşmesi olsaydı, DNA’nın genişliği değişir ve sarmal yapısı bozulurdu.
