Kök hücre kaynağı olarak insan vücudunda kullanılacak hücreler, şu özelliklerinden dolayı seçilir:
-
Kök hücre sayısı: Kök hücre kaynağının yeterli sayıda kök hücre sağlaması gerekir. Bu sayede nakledilen kök hücrelerin alıcıda yerleşmesi ve kan hücrelerinin üretimini başlatması kolaylaşır. Kök hücre sayısı, kaynağın tipine, toplama yöntemine ve saklama koşullarına göre değişebilir. Genellikle periferik kan kök hücreleri, kemik iliği kök hücrelerinden daha fazla sayıda elde edilebilir. Kordon kanında ise sınırlı sayıda kök hücre bulunur.
-
Doku uyumu: Kök hücre kaynağının alıcı ile uyumlu bir doku tipine sahip olması gerekir. Bu durum, bağışıklık sisteminin nakledilen kök hücreleri reddetme riskini azaltır. Doku uyumu, insan lökosit antijeni (HLA) olarak adlandırılan bir protein grubuna göre belirlenir. HLA proteinleri, vücudun kendi hücrelerini yabancı hücrelerden ayırt etmesine yardımcı olur. HLA eşleşmesi ne kadar iyi olursa, nakil sonrası komplikasyonlar o kadar az olur. Genellikle akraba vericilerden elde edilen kök hücre kaynakları, alıcı ile daha iyi eşleşir. Kordon kanında ise doku uyumu daha esnek olabilir.
-
Nakil sonrası sonuçlar: Kök hücre kaynağının nakil sonrasında alıcıda oluşturabileceği etkiler de seçimde önemlidir. Bu etkiler arasında kök hücrelerin yerleşme süresi, enfeksiyon riski, kan sayımının iyileşmesi, graft-versus-host hastalığı (GVHD) riski ve sağkalım oranları sayılabilir. Genellikle periferik kan kök hücreleri, kemik iliği veya kordon kanına göre daha hızlı yerleşir ve kan sayımını iyileştirir. Ancak GVHD riski de daha yüksektir. Kordon kanında ise yerleşme süresi daha uzun olabilir, ancak GVHD riski daha azdır.
