Rekombinant gen teknolojisinde vektör kullanılmasının sebebi, istenen geni konağın genomuna yerleştirmek ve orada çoğaltmak içindir. Vektör, taşıyıcı özellikte bir DNA molekülüdür ve genellikle bakteri veya maya gibi mikroorganizmalardan elde edilen plazmitlerdir. Vektörler, istenen geni taşıyabilen, konağa kolaylıkla transfer edilebilen ve seleksiyona olanak tanıyan DNA parçacıklarıdır.
Virüse ait proteinin sentezinden sorumlu geni aktarmak için vektör olarak kullanılan şey, atenüe (zayıflatılmış) bir virüstür. Bu yöntemde, virüsün antijenik özelliklerini kaybetmeden patojenikliği azaltılır ve hedeflenen gen virüsün genomuna yerleştirilir. Böylece, virüs konağa aşı olarak verildiğinde, hem virüse hem de hedeflenen gene karşı bağışıklık yanıtı oluşturur. Bu yöntemle üretilen aşılara rekombinant vektör aşıları denir.
