İnsülin, pankreasın beta hücreleri tarafından salgılanan bir hormondur ve kan şekerini düzenlemek için vücutta gerekli bir maddedir. Diyabet hastaları, pankreasın yeterli insülin üretememesi veya vücudun üretilen insüline yeterince yanıt verememesi nedeniyle kan şekerini kontrol altında tutmakta zorlanırlar. Bu nedenle, diyabet hastalarının çoğu insülin tedavisine ihtiyaç duyarlar.
İnsülinin biyoteknolojik olarak üretilmesi, diyabet hastaları açısından önemli bir gelişmedir. İnsülinin keşfinden sonra, ilk olarak hayvan pankreasından elde edilen insülin kullanılmıştır. Ancak bu insülinler, insan insülininden farklı yapıda olduğu için alerjik reaksiyonlara veya antikor oluşumuna neden olabilmekteydi. 1980’li yıllarda ise biyosentetik insan insülinleri üretilmeye başlanmıştır. Bu insülinler, genetik mühendisliği yöntemleri ile bakteri veya maya hücrelerine insan insülin geninin aktarılması ve bu hücrelerin insülin üretmesi ile elde edilmektedir.
Biyoteknolojik olarak üretilen insan insülinleri, hayvan kaynaklı insüline göre daha güvenli, daha etkili ve daha kolay temin edilebilir olmuştur. Ayrıca, biyoteknoloji sayesinde insülin analogları da geliştirilmiştir. İnsülin analogları, insan insülininin amino asit diziliminde yapılan küçük değişiklikler ile etki süreleri ve bazı özellikleri ile kan şekeri ayarını daha da kolay sağlamak amacıyla tasarlanmıştır. Örneğin, kısa etkili insülin analogları yemekten hemen önce veya sonra kullanılabilirken, uzun etkili insülin analogları günlük bazal ihtiyacı karşılamak için kullanılabilir.
Sonuç olarak, biyoteknolojik olarak üretilen insan insülinleri ve insülin analogları, diyabet hastalarının kan şekerini daha iyi kontrol etmelerine, komplikasyon riskini azaltmalarına ve yaşam kalitelerini arttırmalarına olanak sağlamaktadır.
