Türkiye’nin çok partili siyasi hayata geçmesinde etkili olan dış etkenler şunlardır:
-
İkinci Dünya Savaşı’nın sona ermesi ve yeni bir uluslararası düzenin kurulması: Savaşın sonunda, Birleşmiş Milletler (BM) gibi yeni uluslararası örgütler kurulmuş ve demokrasi, insan hakları, barış ve işbirliği gibi değerler ön plana çıkmıştır. Türkiye, bu yeni düzene uyum sağlamak ve uluslararası toplumun bir parçası olarak kabul edilmek için demokratikleşme sürecine girmiştir.
-
ABD’nin Marshall Planı ve Truman Doktrini gibi politikaları: ABD, savaştan sonra Avrupa’nın ekonomik ve siyasi olarak yeniden yapılanmasına yardımcı olmak için Marshall Planı adlı bir ekonomik yardım programı başlatmıştır. Ayrıca, Sovyetler Birliği’nin yayılmacılığına karşı durmak için Truman Doktrini adlı bir siyasi doktrin ilan etmiştir. Bu doktrine göre, ABD, komünizme karşı mücadele eden ülkelere askeri ve mali destek verecektir. Türkiye, hem Marshall Planı’ndan hem de Truman Doktrini’nden yararlanmak için çok partili siyasi hayata geçiş yapmıştır.
-
NATO’ya üyelik süreci: Türkiye, 1952 yılında Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO) adlı askeri ittifaka üye olmuştur. NATO, Batılı demokratik ülkelerin oluşturduğu bir savunma paktıdır. Türkiye, NATO’ya üye olabilmek için demokratik standartlarını yükseltmek zorunda kalmıştır.
