Milletler Cemiyeti’nin tutumunun, II. Dünya Savaşı’nın çıkmasındaki etkisi, olumsuz ve yetersiz bir etki olmuştur. Milletler Cemiyeti, kuruluş amacı olan dünya barışını ve güvenliğini sağlamakta başarısız kalmıştır. Çünkü Milletler Cemiyeti, büyük devletlerin çıkarlarına hizmet eden, küçük devletleri göz ardı eden, eşitsiz ve adaletsiz bir yapıya sahiptir. Ayrıca Milletler Cemiyeti’nin aldığı kararları uygulama gücü yoktur. Bu nedenle Milletler Cemiyeti, 1930’lu yıllarda faşist rejimlerin yükselişi, saldırgan politikaları ve savaş hazırlıkları karşısında etkisiz kalmıştır.
Milletler Cemiyeti, II. Dünya Savaşı’nın çıkmasını önlemek için çeşitli girişimlerde bulunmuştur. Örneğin, 1935’te İtalya’nın Habeşistan’ı işgal etmesi üzerine Milletler Cemiyeti, İtalya’ya ekonomik yaptırımlar uygulamıştır. Ancak bu yaptırımlar İtalya’yı durduramamış, aksine onu Almanya ile yakınlaştırmıştır. Benzer şekilde, 1937’de Japonya’nın Çin’i işgal etmesi üzerine Milletler Cemiyeti, Japonya’yı kınayarak işgali tanımadığını ilan etmiştir. Ancak bu da Japonya’yı geri çekilmeye ikna edememiş, Japonya da Milletler Cemiyeti’nden ayrılmıştır. 1938’de Almanya’nın Çekoslovakya’nın Sudetenland bölgesini ilhak etmesi üzerine Milletler Cemiyeti, Münih Konferansı’nda Almanya’ya taviz vererek barışı korumaya çalışmıştır. Ancak bu da Almanya’nın saldırganlığını durdurmamış, Almanya 1939’da Polonya’ya saldırarak II. Dünya Savaşı’nı başlatmıştır.
Milletler Cemiyeti’nin tutumunun, II. Dünya Savaşı’nın çıkmasındaki etkisi, savaşı önleyemediği gibi savaşı körükleyen bir etki olmuştur. Milletler Cemiyeti, faşist rejimlere karşı yeterli karşı koymayı gösterememiş, onlara taviz vererek cesaretlendirmiş ve onları birbirine yaklaştırmıştır. Ayrıca Milletler Cemiyeti, savaşa girmeyen tarafsız devletlere de güven verememiş, onları savunmasız bırakmıştır. Bu nedenle Milletler Cemiyeti, II. Dünya Savaşı’nın çıkmasında sorumluluk taşıyan bir örgüt olarak tarihe geçmiştir.
