Müsadere usulü, Osmanlı Devleti’nde uygulanan bir ceza yöntemidir. Müsadere usulü, devletin haksız kazançla zengin olmuş görevlilerin veya suç işleyen kişilerin mallarına el koyabilmesi anlamına gelir. Müsadere usulü, ilk olarak Fatih Sultan Mehmet döneminde başlamıştır. Ancak zamanla haksız ve adaletsiz yapılmaya başlandığı için II. Mahmut tarafından kaldırılmıştır. 1839 tarihinde Tanzimat’ın ilanından sonra tamamen kaldırılmıştır.
Müsadere usulünün tarihte birçok amacı vardı. Bunlar arasında şunlar sayılabilir:
-
Suç işleyenleri caydırmak ve adaleti sağlamak
-
Devletin mali kaynaklarını artırmak
-
Padişah ve sadrazama hediye sunmak
-
Yüksek mevkilere yükselenlerin dürüst davranmalarını sağlamak
-
Devlet malını zimmetine geçirenleri cezalandırmak
