Şura-yı Devlet, Osmanlı Devleti’nde Danıştay’a karşılık gelen yüksek yargı kurumudur. 1868-1922 yılları arasında görev yapmıştır. Şura-yı Devlet’in temelleri II. Mahmut tarafından 1837 yılında kurulmuş olan Meclis-i Vâlâ-yı Ahkâm-ı Adliye adındaki yüksek mahkemeye dayanır. Bu mahkeme günümüzdeki Danıştay ile Yargıtay’ın temelleri olan bir kurumdur.
Şura-yı Devlet’in görevleri kanun ve nizamname tasarılarını hazırlamak, mülki işleri incelemek, mahkeme veya meclislerin verdiği kararların temyizinde adliye ve idare memurları arasında çıkan ihtilafları çözmek, hükümetle kişiler arasındaki davalara bakmak, kanun metinlerini yorumlamak, devlet memurlarının durumlarını inceleyip gerektiğinde onları yargılamak, vilayetlerdeki umumi meclislerin düzenlediği mazbataları müzakere ederek karara bağlamaktı. Şura-yı Devlet beş daire olarak teşkilatlandırıldı: Mülkiye Dairesi, Maliye ve Evkaf Dairesi, Tanzimat Dairesi, Maarif Dairesi ve Nafia Dairesi. Şura-yı Devlet’in kurulmasındaki asıl amaç yargı, yasama ve yürütmenin birbirinden ayrılmasıdır.