Tımar Kanunu, Osmanlı İmparatorluğu’nda tımar adı verilen ve belirli görev ve hizmet karşılığı olarak kişilere verilen arazilerin kullanılması ile ilgili kanundur.
Tımar Kanunu’na göre:
-
Tımar sahipleri devletin birer memurudur ve merkezin emri altında çalışmak zorundadır.
-
Görevini yerine getirmeyen tımar sahipleri görevlerinden azledilirler.
-
Tımar hizmet karşılığı toprağın gelirinden yararlanıldığından dolayı elde ettikleri haklar veraset yoluyla bir başkasına verilemez.
-
Tımar sahipleri devletin verdiği işleri yapmak ve verilen yetkileri kullanmakla sorumludur.
-
Tımar sahibi özrü olmadan sefere katılmazsa tımarı elinden alınır.
-
Ortak tımarlarda nöbeti geldiği halde gelmeyenlerin tımarına el koyulur.
