Türkiye’de radyo yayıncılığının kuruluşu ve gelişimi şöyle özetlenebilir :
-
Türkiye’de ilk radyo yayını 6 Mayıs 1927’de özel bir şirket olan Türk Telsiz Telefon Anonim Şirketi (TTTAŞ) tarafından yapıldı. İlk yayın İstanbul’dan Fransızca ve Türkçe olarak gerçekleştirildi.
-
Ankara’da ilk yayın ise Kasım 1927’de başladı. Cumhuriyetin ilanından sonra 1925 yılında çıkarılan “Telsiz Tesisi Hakkında Kanun” ile ülke genelinde bir telsiz şebekesi kurulması kararlaştırıldı.
-
Radyo başlangıçta yalnızca bir eğlence aracı olarak topluma sunuldu. Sonraki süreçte kültür ve sanatın geliştirilmesi, halkın eğitimi, ulusal bilincin aşılanması gibi millî rolleri de üstlendi.
-
1930’ların ikinci yarısından 1940’ların ortasına kadar devlet kitle iletişim araçlarından etkin olarak yararlanmak istedi. II. Dünya Savaşı’nda insanların siyasi gelişmeleri takip etme isteği radyonun yaygınlaşmasını sağladı.
-
Radyo programlarında halk müziği, klasik Türk müziği, Batı müziği gibi çeşitli müzik türlerine yer verildi. Muzaffer Sarısözen’in şefliğinde Yurttan Sesler Korosu kuruldu ve halk müziği derleme çalışmaları dinleyicilere sunuldu.
-
1940’ların ikinci yarısından itibaren devlet radyolarının dışında da radyo istasyonları kurulmaya başlandı. 1945’te kurulan İstanbul Teknik Üniversitesi Radyosu bunların ilkidir.
-
1950’lerde çok partili hayata geçişle birlikte radyo yayınlarında siyasi çeşitlilik arttı. Radyo programlarında daha fazla haber, tartışma, propaganda ve eleştiriye yer verildi.
-
1960’larda yaşanan teknolojik gelişmelerle radyonun eğlendiren ve müzik sunan işlevi ön plana çıktı. Radyolarda popüler müzik, rock müzik, arabesk müzik gibi yeni türler yaygınlaştı.
-
1970’lerde radyolar daha çok gençlerin ilgi alanlarına yönelik programlar yapmaya başladı. Radyolarda yerli ve yabancı popüler sanatçıların şarkıları, gençlik programları, yarışmalar, canlı konserler gibi içerikler yer aldı.
-
1980’lerde radyolar daha çok ticari amaçlı yayın yapmaya başladı. Reklam gelirleri arttı. Radyolar daha çok dinleyici kitlesi yakalamak için format radyoculuğu uyguladı. Format radyoculuğu belirli bir müzik türüne veya dinleyici profiline göre program yapmayı ifade eder.
-
1990’larda özel radyoların sayısı arttı. Yerel ve bölgesel radyolar yaygınlaştı. Radyolar daha çok haber, spor, magazin, kültür-sanat gibi konulara odaklandı. Radyolarda interaktif programlar yapılmaya başlandı. Dinleyiciler telefonla veya internet üzerinden programlara katılıp görüşlerini bildirebildiler.
-
2000’li yıllarda internetin gelişmesiyle birlikte internet üzerinden radyo dinleme alışkanlığı arttı. Podcast adı verilen sesli içerikler popüler oldu. Radyolar internet üzerinden de yayın yapmaya başladı. Radyolar daha çok niş kitlelere hitap eden içerikler üretti.
