Türk toplumunda ailenin, ailenin içinde de kadının yeri ve önemi büyüktür. Türkiye’de aile çağdaş hukuk anlayışına uygun olarak Türk Medeni Kanunu esaslarına göre kurulmuştur. Kadın ve erkek eşit haklara sahiptir. Kadın erkek eşitliğinin sağlanması, toplumsal uzlaşmanın en önemli şartlarından biridir. Atatürk, kadının erkekle birlikte eğitim görmesini; sosyal, kültürel ve ekonomik hayatta kadınların erkeklerle eşit haklara sahip olması görüşünü benimsemiş ve savunmuştur. Atatürk kadınların medeni, siyasi ve sosyal haklarına kavuşması gerektiğine inanıyordu. Türk kadınının toplumdaki önemini Atatürk şu sözü ile en güzel şekilde ifade eder: “... Dünyada hiçbir milletin kadını ben Anadolu kadınından daha fazla çalıştım, milletimi kurtuluşa ve zafere götürmekte Anadolu kadını kadar gayret gösterdim, diyemez.”
Türk ailesinin kuruluşunu yeniden düzenleyen, 1926’da kabul edilen Türk Medeni Kanunu’nu ile toplumsal ve ekonomik hayatta kadın erkek eşitliği sağlanmıştır. Ancak bu değişikliklerde kadınların siyasi haklarından söz edilmemekteydi. Demokrasinin bütün kurum ve kurallarıyla yerleşebilmesi için kadınlara siyasi hakların verilmesi gerekiyordu. Millî Mücadele’nin kazanılmasında görevini fazlasıyla yapmış olan Türk kadını, ülke yönetimine de katılmalıydı. Türk Medeni Kanunu ile kazanılan haklardan sonra Türk kadınına, yönetimde görev alabilmesini sağlayan siyasi haklar da 1930’dan itibaren verilmeye başlanmıştır. Önce 1930’da kadınlara belediye seçimlerine katılma hakkı tanınmıştır. Türk kadını, 1933’te muhtarlık seçimlerine katılma hakkına kavuşmuştur. 1934’te yapılan anayasa değişikliği ile de Avrupa ülkelerinin birçoğundan önce, milletvekili seçme ve seçilme hakkını kazanmıştır.
Atatürk bir konuşmasındaki “Bizim dinimiz hiçbir vakit kadınların erkeklerden geri kalmasını talep etmemiştir. Allah’ın emrettiği şey, erkek ve kadının beraber olarak ilim ve bilgiyi kazanmasıdır.” sözü ile toplum hayatında kadının önemini belirtmiştir.
