Tabhane, Farsçadan dilimize girmiş bir kelimedir. “Tab” kelimesi soluklanma, mola verme, dinlenme gibi anlamlara gelir. Tabhane ise Osmanlı döneminde konaklama ve istirahat evi olarak kullanılan bir kurumdur. Genellikle camilerin girişinde veya avlusunda bulunan tabhanelerde yoksul, hasta, yorgun, iş arayan, aç kalmış gibi ihtiyaç sahipleri barınır ve yemek alırdı. Tabhaneler Türk misafirperverliğini ve yardımlaşma kültürünü yansıtan önemli hayır müesseselerindendir.
