Lahit, özellikle Antik Çağ’da insanların ölülerini muhafaza ettikleri, genellikle yeryüzünde sergilenen ve çoğunlukla taştan oyulan, sandık şeklinde mezar anlamına gelir. Lahit kelimesi Arapça kökenlidir. Lahitler, mermer ya da bölgede bulunabilecek diğer taş türlerinden yontularak yapılırlardı. Lahitler üzerinde genellikle ölünün figürü, süslemesi veya heykeli bulunurdu. Lahitlere ölü ile birlikte, ölümden sonraki hayatta kullanacağı çeşitli eşyalar ve değerli metallerden yapılmış objeler de konurdu. Lahitler, Antik Çağ ve günümüzde bu nedenle sık sık mezar soyguncularının saldırılarına uğramış, tahrip edilmişlerdir. Günümüze kadar özgün halinde korunmuş antik lahit örnekleri çok az sayıdadır. Lahitler, ancak zengin insanların ölüleri için kullanılırdı. Dünyaca ünlü lahitlere örnek olarak İskender Lahdi ve Ağlayan Kadınlar Lahdi gösterilebilir.