Eyvan, bir tarafı dışarıya açık olan oda anlamına gelir. Eyvan ayrıca üç tarafı kapalı, üstü tonozla örtülü mimari birimdir. Eyvan, İran, Selçuklu ve Osmanlı mimarisinde sıkça kullanılmıştır. Eyvan, ilk olarak Mezopotamya’da görülmüş ve Part ve Sasaniler tarafından saray ve mabetlerde tören salonu olarak kullanılmıştır. Eyvan, İslam mimarisinde ise daha çok medreselerde yazlık dershane ve bimaristanlarda yazlık teşhis ve tedavi mekanı olarak tercih edilmiştir. Eyvan sözcüğü Farsça kökenlidir.
