Trigonometri, üçgenlerin açıları ile kenarları arasındaki bağıntıları konu edinen matematik dalıdır. Trigonometri, sinüs ve kosinüs gibi trigonometrik işlevlerin (fonksiyon) üzerine kurulmuştur ve günümüzde fizik ve mühendislik alanlarında sıkça kullanılmaktadır.
Trigonometri kelimesi Yunanca trigōnon “üçgen” + metron “ölçmek” sözcüklerinden oluşur. Trigonometri, geometrinin ilk gelişen dallarından biridir. Dairenin 360 dereceye bölümü bu zamandan kalmadır. Astronomideki gelişmelere paralel olarak kürevi trigonometri de gelişmiştir.
Trigonometrik işlevler bir dik üçgen ya da birim çember üzerinden tanımlanır. Dört ana elemanı vardır: 1) Sinüs, 2) Kosinüs, 3) Tangent ve 4) Kotangent’tir. Dört elemanı içine alan büyüklüklere, “trigonometrik büyüklükler” denir.
Trigonometrik işlevler şöyle tanımlanabilir:
-
Sinüs: Bir açının dik üçgendeki kenarın uzunluğuna oranını gösterir.
-
Kosinüs: Bir açının dik üçgendeki kenarın yarı uzunluğuna oranını gösterir.
-
Tangent: Bir açının dik üçgendeki iki kenarın oranını gösterir.
-
Kotangent: Bir açının dik üçgendeki iki kenarın yarı oranını gösterir.
