1. Mukaddes, kutlu, uğurlu.
2. Hükümdara, padişaha, devlet ve saltanat sahibine ait.
Hümayun, Farsça kökenli bir kelime olup, şans, lütuf, ihsan, kutsal ve mübarek anlamlarına gelir. Osmanlı döneminde padişaha ait olan şeyler de hümayun olarak nitelendirilir. Örneğin tac-ı hümayun, padişahın tacı manasına gelir. Hümayun ayrıca Türk sanat müziğinde dügâh perdesinde karar kılan bir makamdır.
