1. Usta, ehil.
2. Becerikli, bilen, lâyık olan.
Erbab, Osmanlıca bir kelime olup, Farsça kökenlidir. Erbabın anlamı şöyledir:
-
Ulu, ulvi, ala. (Farsça) Reis, başkan, şef. (Farsça) (Tekili: Rab) Sahipler.
-
Bir işten anlayan, bir işi en iyi şekilde yapan, o işte becerikli olan usta, mahir kimse.
-
Alçak ve rezil kimseler. (Osmanlıca’da yazılışı: erbab-ı denâet)
Erbab kelimesi ayrıca bazı türetilmiş kelimelerin de baş harfleridir. Örneğin:
-
Erbabı garaz: Garaz sahipleri; kötü niyetliler.
-
Erbabı siyer: Siyer sahipleri; zengin ve güçlü kimseler.
-
Erbaa: Ağaçların yapraklarından yapılan halılar.
Erbab kelimesinin kullanımına ilişkin bir örnek cümle şöyledir:
-
İşte nihayet anlayan bir kimse, dedi, işte nihayet resimlerimin paha biçilmez değerini kabul eden bir erbap.
