Veto, bir yetkinin, bir yasanın, bir kararın yürürlüğe girmesine karşı çıkma hakkıdır. Veto, Latince “menediyorum” anlamına gelen bir sözdür. Veto, hem iç hukukta hem de devletlerarası hukukta kullanılır. Veto hakkına sahip olan kişi veya kurum, bir öneri veya metni kabul etmediğini veya reddettiğini bildirir.
Veto, farklı şekillerde uygulanabilir. Bazı ülkelerde devlet başkanları veya cumhurbaşkanları, meclisin kabul ettiği kanunları veto etme yetkisine sahiptir. Bu durumda, kanunun yürürlüğe girmesi için meclisin tekrar oylaması veya nitelikli bir çoğunluk sağlaması gerekebilir. Bazı ülkelerde ise veto yetkisi daha zayıf olup, kanunları geri gönderme yetkisi olarak tanımlanır. Bu durumda, kanun aynen kabul edilirse, devlet başkanı tarafından bir daha veto edilemez.
Devletlerarası hukukta ise veto yetkisinin en önemli örneği Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nde görülür. Güvenlik Konseyi’nde daimi üye olan ABD, Rusya, İngiltere, Fransa ve Çin, konseyin aldığı kararları veto etme hakkına sahiptir. Bu durumda, karar yürürlüğe giremez ve uygulanamaz. Bu veto yetkisi, konseyin birçok önemli karar almasını engellemiş ve eleştirilere neden olmuştur.
