Egemenlik, bir devletin kendi toprakları ve vatandaşları üzerindeki en yüksek yetki ve hukuk gücüdür. Egemenlik, devleti başka devletlerden ve örgütlerden ayıran temel özelliktir. Egemenlik, içsel ve dışsal olmak üzere iki şekilde ele alınabilir. İçsel egemenlik, devletin kendi ülkesinde yasama, yürütme ve yargı yetkilerini kullanabilmesidir. Dışsal egemenlik, devletin kendi rızası dışında başka bir güç tarafından sınırlanmamasıdır.
Egemenlik kavramı, Orta Çağ Avrupası’nda feodal ilişkilerin egemen olduğu bir dönemde ortaya çıkmıştır. Modern egemenlik kuramının kurucusu olarak Fransız hukukçu Jean Bodin kabul edilir. Bodin, egemenliği “Devlet’in mutlak ve kalıcı gücü” olarak tanımlamıştır. 17. ve 18. yüzyıllarda Hobbes, Locke, Montesquieu, Rousseau gibi düşünürler egemenlik hakkının felsefi ve analitik temelleri üzerinde çalışmışlardır.
