Mushaf, Kur’an-ı Kerim’in ayetlerinin iki kapak arasında toplanmış kitap haline verilen isimdir. Kelime, Arapça’da “bir araya getirilip bağlanmış yazılı sayfalar” anlamına gelir ve genellikle Kur’an’ın yazılı hali için kullanılır. İlk mushaf, Hz. Ebû Bekir döneminde toplanmış ve daha sonra Hz. Osman döneminde çoğaltılarak yayılmıştır. Türk klasik şiirinde ise mushaf, sevgilinin güzelliğiyle ilişkilendirilerek sıkça anılmıştır.
