“Çarh-ı felek” ya da “çark-ı felek”, genellikle talih ve baht anlamında kullanılan bir terimdir. Bu terim, eski astronomi anlayışına göre, iç içe soğan zarı gibi çevreleyen dokuz gökkubbenin her birini ifade eder. Her gezegene mahsus bir gök tabakası vardır ve her biri kendi içinde döner. Dokuzuncu gök, diğer göklerin batıdan doğuya olan dönüşünü kendi dönüşüyle doğudan batıya doğru çevirir. Bu da insan talihi üzerinde etkili olur. Bu anlayış tarzından dolayı çarh bütün kötülüklerin esası olarak görülür.
Ayrıca, “çark-ı felek” terimi, yakıldığında kendi etrafında dönen ve ateş püskürten bir donanma fişeği ya da hanımeli gibi bir çiçeği ifade eder. Bu terim aynı zamanda yüce gökyüzü, sema ve arş anlamlarında da kullanılır.
