“Sine-i millete dönmek,” Türkiye siyasi tarihinde kullanılan bir ifadedir ve siyasi temsil meşruiyetini yitirdiği düşünülen TBMM’den (Türkiye Büyük Millet Meclisi) çekilerek, siyasete halk içinde devam etmek anlamına gelir. Bu terim, milletvekillerinin veya siyasi partilerin, meclisin kararlarını veya politikalarını halkın iradesini yansıtmadığına inandıkları durumlarda, meclis zeminini terk edip, doğrudan halkla iç içe siyaset yapmayı tercih ettikleri bir eylemi ifade eder. Tarihsel olarak, bu terim 1946 genel seçimlerinde ve 1989 yerel seçimlerinde dile getirilmiş, ancak fiili olarak uygulanmamıştır.
