İttifak, anlaşma, uyuşma, bağlaşma anlamına gelir. Halklar, gruplar veya egemen devletler arasında ortak faydayı sağlayacak karşılıklı çıkarlara dayalı ilişkiler olarak kurulabilir. Bu ilişkiler gizli ya da ilan edilmiş haliyle yürütülebilir ve ittifak üyeleri her biri müttefik adını alır. Osmanlı İmparatorluğu’nda ise Sened-i İttifak, 29 Eylül 1808 tarihinde II. Mahmud’un Sadrazamı Alemdar Mustafa Paşa ile âyanlar (yerel beyler) arasında yapılan bir sözleşmedir. Bu sözleşme, devlet ile halk arasındaki ilişkileri düzenlemeyi amaçlamıştır. Sened-i İttifak, Osmanlı merkez bürokrasisi ve âyanlar arasında müzakereler sonucunda kaleme alınmış ve padişah tarafından onaylanmıştır. Bu belge, Magna Carta ile karşılaştırıldığında benzeri oluşturulmamış bir metindir ve Osmanlı Devleti’nin tarihinde önemli bir dönüm noktasını temsil eder.
