Başkomutan, silahlı kuvvetler veya askerî birim üzerinde kara, deniz ve hava kuvvetlerini komuta eden en üst rütbeli komutandır. Bu terim teknik olarak, bir ülkenin yürütme liderliğinde, devlet veya hükûmet başkanında bulunan askerî yeterliliklerini ifade eder. Başkomutan, silahlı kuvvetlere komuta eden bir hükümdarın resmî rolü ve unvanıdır. Genellikle bir ulusun devlet başkanı (monarşik veya cumhuriyetçi), etkin yürütme yetkisi ayrı bir hükûmet başkanına ait olsa bile, genellikle başkomutan unvanına sahiptir. Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri Başkanı, ABD Ordusu ve Donanmasının başkomutanıdır. Başkomutanlık, bir ülkenin savunma güçlerinin liderliği ve koordinasyonunu sağlar.
Bu unvan, Roma Krallığı, Roma Cumhuriyeti ve Roma İmparatorluğu’nun imparatorlarından gelmektedir. İngilizce kullanımında, terim ilk olarak 1639’da İngiltere Kralı I. Charles tarafından kullanıldı ve İngiliz İç Savaşı sırasında da kullanılmaya devam etti. Başkomutanlık, tarih boyunca tartışma konusu olmuş ve bazı ülkelerde devlet başkanlarına geniş yetki verilirken, bazı zamanlarda bu yetki kısıtlanmıştır.
Başkomutanlık, bir ülkenin savunma stratejilerini belirleme, askerî operasyonları yönetme ve silahlı kuvvetlerin hazırlıklı olmasını sağlama görevini üstlenir. Ülkelerin anayasalarına göre, başkomutanlık yetkileri ve sorumlulukları farklılık gösterebilir. Örneğin, Afganistan Anayasası’na göre Afganistan Cumhurbaşkanı, Afganistan Silahlı Kuvvetlerinin başkomutanıdır.
Başkomutanlık, askerî liderlik ve ulusal güvenlik alanında kritik bir rol oynar ve ülkelerin savunma politikalarını şekillendirir. Bu unvan, bir ülkenin güvenliğini sağlamak için hayati öneme sahiptir.