Süper ego, Sigmund Freud’un psikanalitik teorisinde, kişiliğin üç bileşeninden biridir. İd, ego ve süper ego olarak bilinen bu bileşenler, insan zihninin farklı işlevlerini temsil eder. Süper ego, kişinin ahlaki değerlerini, ideallerini ve toplumsal normları içselleştirdiği bölüm olarak tanımlanır. Vicdan ve ideal benlikten oluşur; kişinin davranışlarını düzenleyen, suçluluk duygusu ve utanç gibi hisleri uyandıran içsel bir yargıç gibidir.
Freud’a göre, süper ego, genellikle 3-5 yaşları arasında gelişmeye başlar ve bireyin ebeveynlerinden ve toplumdan aldığı kuralları, yasakları ve beklentileri yansıtır. İd’in temel içgüdülerine ve ego’nun gerçeklikle uyum sağlama çabasına karşı bir dengeleyici rol oynar.
