Özdeşleşme, bireyin diğerinin bir yönünü, özelliğini veya niteliğini özümsediği ve diğerinin sağladığı model tarafından tamamen veya kısmen dönüştürüldüğü psikolojik bir süreçtir. Kişilik, bir dizi özdeşleşme aracılığıyla oluşturulur ve belirlenir. Bu kavramın kökleri Freud’un yazılarında bulunabilir. Freud tarafından tanımlanan en belirgin üç özdeşleşme kavramı şunlardır: birincil özdeşleşme, narsisistik (ikincil) özdeşleşme ve kısmi (ikincil) özdeşleşme.
Özdeşleşme aynı zamanda bir nesnenin davranışı taklit etme eğilimini veya taklit etme sürecini ifade eder. Aynı zamanda duygusal açıdan yekvücut olma sürecini veya aynı nesneyle yekvücut olma halini ifade etmekte de kullanılır. Özdeşleşme terimi psikolojiye 1899´da S. Freud tarafından kazandırılmıştır.
Özdeşleşme, bir nesne ya da bireyin bir kümenin tamamı ile bütünleşmesi, kaynaşması ve özümsenmesi olarak da bilinir.
