Koşullanma, bir canlının deneyimleri sonucunda belirli bir uyaranla belirli bir tepkiyi ilişkilendirmesi sürecidir. Psikolojide iki temel koşullanma türü vardır: klasik koşullanma ve edimsel koşullanma.
Klasik koşullanma, Ivan Pavlov’un köpekler üzerinde yaptığı çalışmalarla ünlüdür. Bu süreçte, bir canlı nötr bir uyaranı (örneğin, bir zil sesi) doğal olarak meydana gelen bir uyaranla (örneğin, yiyecek) eşleştirdiğinde, nötr uyaran sonunda doğal uyaranın benzer bir tepkisini (örneğin, salya akıtma) tetikler hale gelir.
Edimsel koşullanma ise, bir canlının davranışının sonuçlarına bağlı olarak bu davranışın tekrarlanma olasılığının artması veya azalması sürecidir. Pozitif ve negatif pekiştirme ile ceza bu sürecin önemli parçalarıdır.
Her iki koşullanma türü de öğrenme biçimleri olarak kabul edilir ve canlıların çevreleriyle nasıl etkileşim kurduklarını anlamamıza yardımcı olur.
