Tekebbür, büyüklenme, kibir gösterme ve büyüklük taslama anlamlarına gelir. Bu kelime, insanın kendini yüceltme ve başkalarını küçümseme eğilimini ifade eder. Tevazu ise büyüklenmeme, alçak gönüllü olma ve gösterişsiz davranma anlamına gelir. Tekebbür, insanın nefsine yenik düşerek ilahi emre muhalefet etme yolunda ilk örnek olan şeytanın karakterini yansıtır. Şeytan da kibrinden dolayı Allah’a isyan etmiş ve düşmüş bir varlıktır. İslam’da tekebbür, olumsuz bir nitelik olarak kabul edilir ve insanlar tevazu ile hareket etmeye teşvik edilir.
Özetle, tekebbür, insanın kendi büyüklüğünü abartması ve başkalarını küçümsemesi anlamına gelirken, tevazu ise alçak gönüllülük ve gösterişsizlik anlamına gelir.
