Teâlâ, Allah’a nisbet edilen bir tâzim ifadesidir. Bu kelime, daha ziyade Allah’ın isimlerinin geçtiği yerlerde tâzim amacıyla kullanılır ve “şan, şeref ve hükümranlığı yüce olsun” anlamına gelir. Aynı zamanda tenzihi de vurgular. Kur’an-ı Kerim’de tamamı Mekkî olan sûrelerde on dört âyette geçer ve Cenâb-ı Hakk’ın kendisine karşı şirk koşma, eş, evlât vb. vasıflar nisbet etme gibi şeylerden münezzeh bulunduğu ifade edilir.
Bu ifade, namazda da sıkça kullanılır. Örneğin, namazda okunan Sübhâneke’nin “ve teâlâ ceddüke” cümlesi, “azametin yücedir” anlamına gelir. Allah’ı tenzihte sübhâne ile birlikte teâlânın da kullanılması, bu ikisinin farklı anlamlar taşıdığı biçiminde yorumlanmıştır.
Tebâreke kelimesi de teâlâ ile birlikte veya tek başına tâzim ve dua amacıyla kullanılır. Tebâreke, “hayır, lutuf ve ihsanı her ölçünün üstünde olan, zâtında ve sıfatlarında yüce ve münezzeh olan” demektir.
Kısacası, Teâlâ, Allah’ın yüceliğini ifade eden bir kelimedir.
