Şerif, Arapça kökenli bir kelime olup “şerefli, kutsal, mübârek; soyu temiz ve şerefli olan asil kimse” anlamlarına gelir. Bu unvan, Hz. Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’in torunu Hz. Hasan radıyallahu anh’ın soyundan gelen kimselere verilir ve bu kimseler şerif unvanıyla anılırlar. Ayrıca, Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in Hz. Ali radıyallahu anh ile Hz. Fâtıma radıyallahu anha’dan doğan torunlarıyla onların soyundan gelenler için de bu unvan kullanılmıştır. Seyyid ile birlikte, “nesl-i pâk-i Muhammedî’ye mensup olup yüceltmiş olan” anlamında da kullanılmıştır. Arap toplumunda, şerif ve seyyid gibi unvanlar, asil bir soydan gelen, şeref sahibi ve kuvvetli bir asabiyetle çevresinde etkin olan kabile reisinin kimliğini ifade eder. Bu unvanlar, Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’e tâbi olmanın bir gereği olarak saygı görmüştür.