Şehname, İran edebiyatının en büyük eserlerinden biri olarak kabul edilen Firdevsî tarafından yazılan bir manzum destandır. Bu epik şiir, 60 bin beyitlik bir hacme sahiptir ve tarih öncesi zamanlardan başlayıp Sasani İmparatorluğu sonuna kadar tüm eski İran krallarını inceler. Firdevsî, bu eseri otuz yılda meydana getirmiş ve “Bununla İran milletini yeniden dirilttim.” diyerek eserinin değerini ifade etmiştir.
Şehname, içeriğinde masalımsı bir hava da sezilir ve mitolojik unsurlar da bolca bulunur. Edebiyat ve tarih yetkilileri tarafından bir destan olarak nitelendirilen Şehname, İran’ın millî destanıdır. Firdevsî’nin bu büyük eseri, Doğu edebiyatlarında da Şehname yazma geleneğinin başlamasına yol açmıştır. Türk edebiyatında da, Arapça ve Farsça tercümelere dayalı hikâyeler anlatan meddah tipindeki hikâyecilere “Şehnâme-hân (Şehnâme) anlatıcısı” denildiğini görmekteyiz. Osmanlı şairleri de bu gelenekten oldukça etkilenmiş ve özellikle Divan edebiyatının kuruluş ve gelişme yıllarında bu etki üst düzeyde olmuştur.
Şehname, efsaneler, kahramanlar ve İran tarihine dair zengin bir içeriğe sahip olup, Firdevsî’nin büyük bir sanat eseri olarak kabul edilir.
