Şefaat, İslam’da önemli bir kavramdır. İşte detayları:
-
Şefaat, dünyada işlenen bazı günahların âhirette cezalandırılmasından vazgeçilmesi için talepte bulunmak, aracı olmak ve bunun için dua etmektir. Yani bir mü’minin günahlarının bağışlanması için Allah’a dua edip yalvarmasıdır.
-
Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) şefaat konusunda şöyle buyurmuşlardır: "Her peygamberin (mutlaka kabul edileceği vaad edilen) bir duası vardır. Bütün peygamberler o dualarını bu dünyada yaptılar. Ben ise duamı kıyamet günü ümmetime şefâat etmek için sakladım. Bu şefaatim inşaallah ümmetimden, Allah’a hiçbir şeyi şirk koşmadan vefat edenlere fayda verecektir.".
-
Şefaat istemek, Kur’an ve Sünnet’te yasaklanmamıştır. Ashâb-ı Kirâm da Peygamber Efendimiz’den şefaat isterlerdi. Allah, dilediğine şefaat hakkı verebilir. “Mülk O’nundur ve hamd ona mahsustur.” (Teğâbün, 1) âyet-i kerimesinde Allah, mülkün tek sahibi olduğunu söyler. Şefaat da tamamen kendisine âit olmasına rağmen onu peygamberlerine, sâlih kullarına, hatta bütün mü’minlere vermektedir.
-
Rahmân nezdinde söz ve izin alandan başkası şefâat hakkına sahip olamayacaktır. (Meryem, 87) “Allah’ı bırakıp da taptıkları putlar, şefâat edemezler. Ancak bilerek hakka şahitlik eden kişiler müstesnâ!” (Zuhruf, 86).
Kısacası, şefaat, günahların bağışlanması için aracı olma ve dua etme sürecidir. Allah’ın izniyle, şefaat, ümmetimize fayda sağlayacaktır.
