Sülüs, Arap alfabesiyle yazılan bir tür süslü yazıdır. Genellikle ağzı 3 mm genişliğindeki kamış kalemle yazılır ve çok işlenmiş en eski yazı çeşididir. Orta Çağ’da camilerde iç mimaride süsleme olarak sıkça kullanılmıştır. Osmanlı mimarisinde de camilerde, kervansaray ve medrese kitabelerinde sülüs yazı türünün celîsi (büyük yazılanı) yaygındır. Günümüzde evlerde, iş yerlerinde ve camilerin duvarlarını süsleyen ve küçük ve büyük levhalarda, kitabelerde ve birçok mezar taşında sülüs yazı görülür. Sülüsün en önemli yazı türü hareke tarzıdır. Bu yazı türü, Osmanlı İmparatorluğu döneminde Osmanlı hat sanatçıları tarafından geliştirilmiştir. İlk devrim 15. yüzyılda Şeyh Hamdullah tarafından başlatılmış, ikinci devrim ise 17. yüzyılda Hâfız Osman tarafından gerçekleştirilmiştir. Sonunda, Mehmed Şevki Efendi 19. yüzyılın sonlarında sülüs el yazısına bugünkü biçimini vermiştir.
Sülüs, estetik ve sanatsal bir ifade biçimi olarak hat sanatının önemli bir parçasıdır. Bu yazı türü, kaligrafi ustalarının ustalıkla kullanarak eserlerini süslediği ve Osmanlı kültüründe derin bir etki bırakan bir geleneğin parçasıdır.
