Serasker, Osmanlı Devleti’nde 1826-1908 yılları arasında kullanılan ve bugünkü Millî Savunma Bakanlığı ve Genelkurmay Başkanlığı görevine denk düşen bir unvandır. Bu kelime, Farsça “ser” (baş) ile Arapça “asker” kelimelerinin birleştirilmesiyle oluşturulmuş ve “askerlerin başı, başasker” anlamına gelmektedir. Seraskerler, Osmanlı Devleti’nin kabinesinde görev alan askeri yetkililerdir. Toplam 58 serasker, çoğu müşir (mareşal) veya bazıları vezir rütbesine sahip olarak görev yapmıştır. Mehmed Rıza Paşa, 5 Eylül 1891’den 23 Temmuz 1908’e kadar seraskerlik görevini yürütmüş ve Meşrutiyetin ilanı sonrasında Harbiye Nezareti’nin oluşturulmasıyla seraskerlik unvanı tarihe karışmıştır. Seraskerler, askeri komutanlık görevini üstlenmişlerdir ve Osmanlı ordusunun yönetiminde önemli bir rol oynamışlardır.
