Misak-ı Milli, Osmanlı Mebusan Meclisi tarafından 28 Ocak 1920 tarihinde kabul edilen ve 17 Şubat 1920 tarihinde kamuoyuna duyurulan bir kararlar bütünüdür. Misak-ı Milli, Erzurum ve Sivas Kongrelerinde alınan kararların bir devamı niteliğinde olup, Türk milletinin kurtuluş mücadelesinin hedeflerini ve vatan sınırlarını belirlemiştir. Misak-ı Milli aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş belgesi olarak da kabul edilir.
Misak-ı Milli kararları şunlardır:
-
Mondros Ateşkes Antlaşması imzalandığı sırada işgal edilmemiş olan bölgeler kesin Türk yurdudur ve parçalanamaz. Bu bölgelerde yaşayan halkların geleceği kendi iradelerine bırakılacaktır.
-
Kars, Ardahan ve Batum illerinde (Elviye-i Selase) gerekirse halk oylamasına gidilecektir.
-
Arapların çoğunlukta yaşadığı yerlerde halkın kendi geleceklerini belirlemelerine izin verilecektir.
-
Batı Trakya’nın geleceği halk oylaması ile belirlenecektir.
-
İstanbul ve Marmara Denizi’nin güvenliği sağlandığı takdirde Boğazlar trafiğe açılacaktır. Boğazların statüsü ise ilgili devletlerin müzakeresi ve antlaşması ile belirlenecektir.
-
Azınlıklara diğer ülkelerdeki Türk azınlığa tanınan haklar tanınacaktır.
-
Siyasi, mali ve adli gelişmeyi engelleyen sınırlamalar (kapitülasyonlar) kabul edilemez.
