Memalik-i mahrûse, Arapça kökenli bir terimdir ve “korunmuş memleketler” anlamına gelir. Bu ifade, Osmanlı İmparatorluğu döneminde kullanılmıştır. Memalik-i mahrûse, üzerinde yaşayan toplumların dirlik ve birliğinin bozulması halinde büyük bir felaketin yaşanması kaçınılmaz olan toprakları ifade eder. Yani, bu topraklar, korunması gereken ve özel bir öneme sahip olan bölgelerdir.