“İzhar”, Arapça kökenli bir kelime olup, Türkçede “bir şeyi belirtme, gösterme, açığa vurma” anlamına gelmektedir. İzhar, ayrıca Kur’an-ı Kerim’in okuma üslubu arasında yer alır ve “bir şeyi beyan etmek ya da açıklamak” anlamlarına gelir.
Tecvid ilminde izhar, “iki harf arasındaki ayrılığı” (mektubu kaynağından okumak) ifade eder. Tenvin veya nûn-i sâkinden sonra şu altı harfden biri bulunduğu zaman izhar olur: Elif, Ha, Hı, Ayın, Gayın, He. İzhar yapılırken, seslerin birbirine karıştırılmadan açık okunması gerekmektedir.
