“İbtida”, Arapça kökenli bir kelime olup “başlangıç, ilk, ilk önce” anlamlarına gelir. Türkçede de aynı anlamlarda kullanılır. İbtida, bir şeyin başlangıcını, ilk oluşumunu ifade eder.
Ayrıca, “İbtida” kelimesi Kur’an okuma sanatı olan Tecvit ilminde özel bir anlam taşır. Tecvit ilminde “İbtida”, Kur’an-ı Kerim’i ilk defa okumaya başlamaya veya vakf yaptıktan sonra okumaya devam etmek için tekrar başlamaya denir. İbtida, hareke ve manaya uygun yerden yapılır.
Bir başka detay ise, “İbtida” kelimesinin “Vakf” kelimesinin karşıtı olarak kullanılmasıdır. “Vakf” kelimesi, Kur’an okurken lafız ve mânayı gözeterek durmak ve ardından okumaya başlamak anlamında bir terimdir. Bu durumda, “İbtida” kelimesi “ilk defa okumaya başlamak, vakftan sonra kıraate devam etmek için tekrar başlamak” anlamına gelir.