Sedat UMRAN (1925-2013)
1926’da İstanbul’da doğan sanatçı, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Alman Dili ve Edebiyatı Bölümünden mezun olmuştur. Çeşitli kuruluşlarda tercümanlık yapmıştır. Birçok dergide şiirleri yayımlanan şair, Almancada çok sayıda çeviriye de imza atmıştır. 7 Ağustos 2013’te İstanbul’da vefat etmiştir. Sedat Umran, şiirlerinin yanı sıra Batı felsefesinden ve Alman şiirinden yaptığı
çevirilerle de tanınmaktadır. Kendine özgü bir şiir dünyası olan Sedat Umran özellikle Ahmet Haşim ve Necip Fazıl’dan etkilenmiştir. Ustalık dönemine ait şiirlerde Necip Fazıl’ın etkisi daha yoğun olarak hissedilmektedir. Sedat Umran’ın hece ölçüsüyle ve serbest olarak yazılmış şiirlerinin bütününde güçlü bir ahengin ve akıcı bir anlatımın varlığı dikkat çeker. Şairin şiirindeki kendine özgü yön, eşya ile kurduğu ve metafiziğe uzanan güçlü ilişkiden kaynaklanır. Sedat Umran’a göre eşya ile insan ruhu arasında gizli ve sihirli bir yakınlık vardır.
Eşyanın iç dünyasını imgelerle ve sembollerle yansıtarak Türk şiirine büyük bir yenilik getirmiştir. Cansız nesnelerin bilinmeyen dünyalarını okuyucuyla paylaşan Umran, bilinçaltına attığı acılarını, sevinçlerini eşyanın kimliğinde dışa vurarak mutluluğa ulaşabileceğine inanmış bir sanatçıdır. “Nesne şairi” olarak tanınmıştır.
Şiirlerinde herhangi bir ideolojik düşünce barındırmayan Umran, kendi özgün şiir tarzını bulmuş ve bağımsız şiirler yazarak sanat yaşamını devam ettirmiştir. Hisar, Varlık, Yeditepe, Diriliş, Türk Edebiyatı, Mavera adlı dergilerde şiirleri yayımlanmıştır. 1994 yılında TYB Çeviri Ödülü’nü kazanmıştır.
Eserleri
-
Meşaleler,
-
Leke,
-
Gittin Taş Atarak Denizlerime,
-
Kara Işıldak,
-
Kış Dörtlükleri,
-
Sonsuzluk Atı,
-
Aşkın Kaması (şiir);
-
Büyük Alman Şairleri,
-
Diyaloglar,
-
Aforizmalar (çeviri)
