Meşruiyet, yapılmasında kanunen veya dinen herhangi bir sakınca bulunmayan, uygun olan şeylerin tamamına denir. Meşruiyet, aynı zamanda otoritenin toplumsal rızaya dayalı olarak sürdürülmesi anlamına da gelir. Meşruiyet kelimesi, Arapça kökenli olup meşru kelimesinden türetilmiştir. Meşru ise yasal, geçerli, haklı anlamlarına gelir. Meşruiyet, farklı alanlarda farklı şekillerde kullanılabilir. Örneğin:
-
Felsefede meşruiyet, insanın kendi iradesiyle karar vermesi ve kaderine hükmetmesi anlamına gelir.
-
Politikada meşruiyet, insanın devlet veya başka bir otorite tarafından baskıya maruz kalmadan yaşaması anlamına gelir.
-
Hukukta meşruiyet, insanın yasalarla belirlenen sınırlar içinde istediği gibi davranması anlamına gelir.
-
Sosyolojide meşruiyet, insanın toplumsal normlara veya baskılara bağlı olmadan yaşaması anlamına gelir.