Eski (Geleneksel) devlet, devletin toplum üzerinde mutlak bir egemenlik kurduğu, toplumsal sınıfların ve kurumların devlete bağımlı olduğu, devletin ekonomik, sosyal ve kültürel faaliyetlere müdahale ettiği bir devlet modelidir. Eski (Geleneksel) devlet, genellikle monarşi veya diktatörlük gibi otoriter rejimlerde görülür. Eski (Geleneksel) devlet, hem merkeziyetçi hem de totaliter bir yapıya sahiptir. Eski (Geleneksel) devlet modeli, 18. yüzyıla kadar Avrupa’da hakim olan bir modeldir. Eski (Geleneksel) devlet modelinin en önemli temsilcileri arasında Fransa, İspanya, Prusya gibi ülkeler sayılabilir.
Eski (Geleneksel) devlet modelinin avantajları arasında şunlar sayılabilir:
-
Devletin güçlü olması sayesinde ulusal birlik ve güvenlik sağlanır.
-
Devletin merkezi yönetimi sayesinde karar alma ve uygulama süreçleri hızlı ve etkin olur.
-
Devletin ekonomik faaliyetlere müdahalesi sayesinde sanayileşme ve ticaret gelişir.
Eski (Geleneksel) devlet modelinin dezavantajları arasında şunlar sayılabilir:
-
Devletin mutlak egemenliği nedeniyle bireysel ve toplumsal özgürlükler kısıtlanır, insan hakları ihlal edilir.
-
Devletin toplumsal sınıflara ve kurumlara baskısı nedeniyle sosyal adalet ve refah sağlanamaz, eşitsizlik ve yoksulluk artar.
-
Devletin ekonomik faaliyetlere müdahalesi nedeniyle piyasa mekanizması bozulur, verimlilik ve rekabet düşer.
