Meşruti monarşi, hükümdarın yetkilerinin anayasa ve halk oyuyla seçilen meclis tarafından kısıtlandığı bir yönetim biçimidir. Meşruti monarşi, mutlak monarşiye karşı çıkan aydınlanma düşüncesi ve demokrasi talepleri sonucunda ortaya çıkmıştır. Meşruti monarşi, hükümdarın yasama ve yürütme gücünü meclisle paylaşması ve meclisin denetimine tabi olması anlamına gelir. Meşruti monarşi, parlamenter sistem olarak da adlandırılır.
Meşruti monarşi, tarihte pek çok ülkede uygulanmıştır. Örneğin, Osmanlı İmparatorluğu’nda 1876’da I. Meşrutiyet ve 1908’de II. Meşrutiyet dönemleri yaşanmıştır. Bu dönemlerde Osmanlı Devleti’nde ilk anayasa olan Kanun-i Esasi ilan edilmiş ve Meclis-i Mebusan kurulmuştur. Günümüzde ise İngiltere, İspanya, Japonya, Danimarka gibi ülkeler meşruti monarşi ile yönetilmektedir. Bu ülkelerde devlet başkanı olan kral veya kraliçe sembolik bir rol oynamakta ve gerçek iktidar başbakan ve parlamentoda bulunmaktadır.
