Farz-ı kifaye, İslam fıkhında kullanılan bir terimdir. Sözlük anlamı "kafi bulunan ve yeterli olan yükümlülükler"dir. Farz-ı kifaye, Müslümanların sadece bir kısmının yerine getirdiği takdirde diğer Müslümanların yükümlülükten kurtulduğu ibadetler için kullanılır.
Örneğin, cemaatle birlikte kılınan namazlar (Cuma namazı dışında), cenaze namazı, bayram namazları farz-ı kifaye kapsamına girer. Ayrıca Kuran-ı Kerim’i hıfzetmek ve ezbere okumak, hadis kitapları okumak ve hadis ilmini öğrenmek, ölüyü İslam’a uygun bir şekilde yıkayıp kefenlemek, kelam ve fıkıh gibi ilimleri öğrenmek ve bu ilimlerin daha fazla kişi tarafından bilinmesini sağlamak için Müslümanlara eğitim vermek, İslam dinine dair araştırmalar yapmak ve kitaplar okumak, selam alıp vermek, İslam dinini ve Hz. Muhammed’i insanlara anlatmak gibi eylemler de farz-ı kifaye kapsamındadır.
Farz-ı kifaye’nin karşıtı olan farz-ı ayn terimi ise, her Müslümanın bizzat kendisinin yerine getirmesi gereken ibadetleri ifade eder. Örneğin, beş vakit namaz kılmak, ihtiyacından fazlasını ihtiyaç sahiplerine infak etmek, oruç tutmak gibi ibadetler farz-ı ayn kapsamına girer.
