I. Dünya Savaşı, 28 Temmuz 1914’te başlayıp 11 Kasım 1918’de sona eren Avrupa merkezli küresel bir savaştır. Savaşta iki büyük ittifak grubu karşı karşıya gelmiştir: İtilaf Devletleri ve İttifak Devletleri.
Osmanlı İmparatorluğu, savaşa 29 Ekim 1914’te Almanya, Avusturya-Macaristan ve Bulgaristan’ın yer aldığı İttifak Devletleri grubunda katılmıştır. Osmanlı Ordusu, savaş boyunca İtilaf Devletleri’nin oluşturduğu birçok cepheyle savaşmıştır.
Bu cepheler şunlardır:
-
Çanakkale Cephesi: Çanakkale Boğazı’nı geçerek İstanbul’u ele geçirmeyi ve Osmanlı’yı savaştan çıkarmayı amaçlayan İngiltere ve Fransa’ya karşı savunma savaşıdır. 1915-1916 yılları arasında süren bu cephe, Osmanlı Ordusu’nun en büyük zaferlerinden biridir.
-
Irak Cephesi: Basra Körfezi’ndeki petrol kaynaklarını ve Bağdat’ı ele geçirmeyi amaçlayan İngiltere’ye karşı açılan cephedir. 1914-1918 yılları arasında süren bu cephe, Osmanlı Ordusu’nun en büyük hezimetlerinden biridir.
-
Suriye-Filistin Cephesi: Süveyş Kanalı’nı korumak ve Ortadoğu’yu ele geçirmek isteyen İngiltere’ye karşı açılan cephedir. 1915-1918 yılları arasında süren bu cephe, Osmanlı Ordusu’nun son direnişini gösterdiği yerdir.
-
Kafkasya Cephesi: Doğu Anadolu’yu savunmak ve Rusya’ya karşı saldırı yapmak için açılan cephedir. 1914-1918 yılları arasında süren bu cephe, Osmanlı Ordusu’nun hem başarı hem de başarısızlık yaşadığı bir yerdir.
-
Hicaz Cephesi: Arap milliyetçiliği hareketini destekleyen ve Hicaz bölgesini isyana kışkırtan İngiltere’ye karşı açılan cephedir. 1916-1918 yılları arasında süren bu cephe, Osmanlı Ordusu’nun Arap topraklarını kaybettiği bir yerdir.
-
Galiçya Cephesi: Almanya ve Avusturya-Macaristan’ın Rusya’ya karşı açtığı cephede Osmanlı Ordusu’nun da destek verdiği cephedir. 1916 yılında kısa süreli olarak devam eden bu cephe, Osmanlı Ordusu’nun Avrupa’daki son savaşıdır.
Bu cephelerde savaşan Osmanlı Ordusu, I. Dünya Savaşı’nın sonunda yenilgiye uğramış ve imparatorluk dağılmıştır.
