Fiziki haritalarda yer şekillerinin gösterilmesi için çeşitli yöntemler kullanılır. Bunlardan en yaygın olanı izohips yöntemidir. Bu yöntemde, deniz seviyesine göre aynı yükseklikte olan noktalar birleştirilerek eğriler oluşturulur. Bu eğrilerin özellikleri sayesinde, tepe, sırt, vadi, ova, plato gibi yer şekilleri haritada tanımlanabilir
Başka bir yöntem ise renklendirme yöntemidir. Bu yöntemde, yükselti basamaklarına göre farklı renkler kullanılarak yer şekilleri gösterilir. Yeşil renk alçak yerleri, sarı renk orta yükseklikteki yerleri, kahverengi renk ise yüksek yerleri temsil eder. Deniz derinlikleri ise mavinin tonlarıyla ifade edilir
Bir diğer yöntem de kabartma yöntemidir. Bu yöntemde, yer şekillerinin maketleri belirli bir ölçeğe göre yapılır ve yükseklik basamakları renklendirilir. Bu yöntem yer şekillerini gerçeğe en yakın gösteren yöntemdir
Özet olarak:
1‐ Renklendirme Yöntemi: Her renk belirli bir yükselti aralığını gösterir. Renkler sadece yükselti hakkında bilgi verir bitki örtüsü hakkında bilgi vermez.
2‐ Gölgelendirme Yöntemi: Arazi belirli bir yönden 450 lik açıyla ışık alacak şekilde çizilir. Engebeli ya da sade alanlar anlaşılabilir ancak Yükselti değerlerini belirlemek olanaksızdır.
3‐ Tarama Yöntemi: Çizgiler sık ve kısa taranmışsa eğim fazladır. Eğim ile yükselti aynı şey değildir. Eğimin fazla olduğu alanlarda yükselti fazla olmak zorunda değildir.
4‐ Kabartma Yöntemi: Yer şekillerinin gerçeğe uygun olarak kabartmaları yapılır. Kullanımı zordur ancak gerçeğe en uygun şekilde çizilmiş yöntemdir.
5‐ İzohips Yöntemi: Aynı yükseltiye sahip noktaların birleştirilmesiyle oluşan izohips eğrileri ile çizilmiş haritalardır. En yaygın yöntemdir.
