İzohips, yeryüzünde deniz seviyesine göre aynı yükseltide bulunan noktaların birleştirilmesiyle oluşturulan kapalı eğrilere denir. İzohips yöntemi, yeryüzü şekillerinin harita üzerinde gösteriminde sıklıkla kullanılan ve en doğru sonucu veren bir yöntemdir. İzohips yöntemiyle çizilen haritalara topoğrafya haritası adı verilir.
İzohipslerin bazı özellikleri şunlardır:
-
İzohipsler iç içe olan kapalı eğrilerdir. En geniş olan izohips en alçak yeri, en dar olan izohips ise en yüksek yeri gösterir.
-
İzohipsler arasındaki yükselti farkı (ekuidistans) haritanın ölçeğine göre değişir. Küçük ölçekli haritalarda ekuidistans büyük, büyük ölçekli haritalarda ekuidistans küçüktür.
-
İzohipsler birbirini kesmezler. Ancak akarsuların geçtiği yerlerde V şeklinde çentikler oluştururlar. Çentiklerin açıklığı akarsuyun kaynağına doğru daralır.
-
İzohipslerin sıklığı yerin eğimini belirtir. İzohipslerin sık olduğu yerlerde eğim fazla, seyrek olduğu yerlerde eğim azdır.
-
İzohipslerin şekli yerin biçimini belirtir. Örneğin, daire şeklindeki izohipsler tepe veya çukuru, U şeklindeki izohipsler vadiyi, paralel izohipsler düzlüğü gösterir.