İç Anadolu Bölgesi, Türkiye’nin yedi coğrafi bölgesinden biridir. Bölgenin bazı genel özellikleri şunlardır:
-
Bölge, Türkiye’nin orta kısmında yer alır. Ülkemizin yüz ölçümü bakımından ikinci büyük bölgesidir. Güneydoğu Anadolu Bölgesi dışında diğer bölgelerin hepsiyle komşudur. Aynı zamanda Türkiye’nin “tahıl ambarı” olarak da anılır.
-
Bölge, dört bölümden oluşur: Yukarı Sakarya Bölümü, Orta Kızılırmak Bölümü, Yukarı Kızılırmak Bölümü ve Konya Bölümü. Bölgenin ortasında sönmüş bir volkan olan Karacadağ bulunur. Bölge genelde düzlüklerle kaplıdır. Engebeli çok azdır. Bu nedenle ulaşım da kolay sağlanır.
-
Bölgenin başlıca akarsuları Kızılırmak, Sakarya ve Fırat’tır. Her üç akarsu da Karadeniz’e sularını boşaltırlar. Bölgede doğal oluşumlu göl yoktur. Ancak akarsular üzerinde kurulmuş baraj gölleri bulunmaktadır. Bölgenin en büyük gölü olan Tuz Gölü bu bölgededir.
-
Genelde karasal iklim hakimdir. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve kar yağışlıdır. Yağış miktarı azdır ve en çok ilkbaharda görülür. Ortalama sıcaklık 10,8°C, ortalama yağış miktarı 413 mm’dir.
-
Bölgenin doğal bitki örtüsü bozkırdır. Yüksek kesimlerde yağışın arttığı yerlerde ise kümeler halinde küçük ormancıklar görülür. Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nden sonra orman oranı en az bölgemizdir.
-
Bölgenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanır. Sulama imkanlarının sınırlı olduğu sahalarda, buğday, arpa, nohut, mercimek, şeker pancarı, ayçiçeği gibi ürünler yetiştirilirken, sulamanın yeterli olduğu yerlerde elma, armut, kiraz, kayısı gibi meyveler üretilir. Küçükbaş hayvancılık yaygındır. Ayrıca bölgede kömür, bor madeni, tuz ve mermer gibi yer altı kaynakları da bulunmaktadır.
-
Bölge illeri arasında en fazla nüfusa sahip olan Ankara’dır. Ankara aynı zamanda Türkiye’nin başkenti ve en büyük ikinci şehridir. Ankara’da makine, savunma, elektronik, gıda ve içki gibi sanayi kolları gelişmiştir. Diğer önemli şehirler arasında Kayseri, Konya, Eskişehir ve Sivas sayılabilir.
