Sözlük anlamı ile düşünce, duygu veya bilginin her türlü yol ile başkalarına aktarılmasına iletişim denir.
Bu aktarımlar sözlü, jest, mimik, yazılı, işitsel ya da görsel şekilde, gönderici ve alıcı arasında gerçekleşir. İlk çağlardan günümüze kadar iletişim, çeşitli aşamalardan geçmiştir. İnsanlar anlamsız seslerden, anlamlı sesler oluşturmaya çalışmışlar, mağara duvarlarına yaptıkları resimler ile anlaşmaya devam etmişlerdir ve günümüze kadar ulaşmayı başarmışlardır. Yazının icadı ile iletişim türleride artmıştır. Ateş, dans, duman, güvercin geçmişte iletişim araçları arasında yer almıştır.
İletişim öğeleri, iletişimin gerçekleşmesi için gerekli olan altı öğedir.
Bu ögeler şunlardır:
Gönderici (İleten/Kaynak): İletişimi başlatan ve alıcıya mesaj ileten taraftır.
Alıcı (Hedef): Gönderici tarafından iletilen mesajı alan ve buna karşılık veren taraftır.
Mesaj (İleti): Kaynak tarafından alıcıya gönderilen her türlü iletiyi ifade eder.
Kanal: Mesajın gönderici ve alıcı arasında aktarıldığı araçtır.
Dönüt (Geri Bildirim): Alıcının mesaja verdiği tepkiyi gösterir.
Şifre: Mesajın anlaşılabilir olması için kullanılan işaretler, semboller, kelimeler ve kurallardır.
