İletişim kurabilmek için tüm iletişim öğelerini kullanmak gerekmiyor. İletişim öğeleri, iletişimin gerçekleşmesi için gerekli olan unsurlardır. Bu unsurlar şunlardır:
-
Gönderici: İletişimi başlatan, mesajı oluşturan ve ileten kişi veya kurumdur.
-
Alıcı: Mesajı alan, yorumlayan ve geri bildirim veren kişi veya kurumdur.
-
Mesaj: Gönderici tarafından oluşturulan, alıcıya aktarılan ve iletişimin amacını taşıyan sözlü veya sözsüz ifadelerdir.
-
Kanal: Mesajın göndericiden alıcıya aktarıldığı araç veya ortamdır. Kanal, sesli, yazılı, görsel veya elektronik olabilir.
-
Kod: Mesajın anlaşılabilir olması için kullanılan dil, işaret, sembol veya kurallardır. Kod, gönderici ve alıcının ortak olarak bildiği bir sistem olmalıdır.
-
Bağlam: İletişimin gerçekleştiği zaman, mekan, durum veya koşullardır. Bağlam, mesajın anlamını etkileyebilir.
-
Geri bildirim: Alıcının mesajı aldığını ve yorumladığını gösteren tepki veya cevaptır. Geri bildirim, iletişimin devamlılığını ve etkinliğini sağlar.
İletişim kurabilmek için en azından bir gönderici, bir alıcı, bir mesaj ve bir kanal olması gerekir. Diğer öğeler ise iletişimin niteliğini ve etkinliğini artırmaya yardımcı olur. Ancak bazı durumlarda tüm öğelerin kullanılması mümkün olmayabilir. Örneğin, bir mektup yazan bir kişi (gönderici), mektubunu (mesaj) posta yoluyla (kanal) gönderirken, mektubun alıcısını bilmeyebilir. Bu durumda alıcı öğesi eksiktir. Ya da bir ressam (gönderici), bir tablo (mesaj) yaparken, tablonun anlamını (kod) açıklamayabilir. Bu durumda kod öğesi eksiktir.
Bu nedenle iletişim kurabilmek için tüm iletişim öğelerini kullanmak gerekmiyor. Ancak iletişim öğelerinin sayısı ve kalitesi arttıkça, iletişimin de daha başarılı ve verimli olacağı söylenebilir.
